Omdat we na het lezen van wat documentatie en zoeken op internet wisten dat we niet de goede begraafplaats hadden bezocht hebben we vanmorgen een nieuwe poging gedaan om de Hope Cemetery te vinden. En dit keer lukt dit onmiddellijk.
We bezoeken de begraafplaats en zien heel bijzondere grafmonumenten: een voetbal op een sokkel voor een jongetje dat blijkbaar van voetballen hield, een echtpaar dat geportretteerd is alsof ze in een groot bed liggen, waarbij de grafplaten het bed vormen, een vrouw die haar man vindt nadat hij net is gestorven (als een moderne piëta, terwijl de klassieke hier ook te vinden is), twee pyramides van een man en een vrouw met wel heel stichtelijke teksten die naar elkaar verwijzen en klassieke grafhuisjes waar meerdere mensen in begraven kunnen worden. 
En alles in afmetingen die doen denken aan graven van koninklijke families. Op het kerkhof worden we aangesproken door een man vanuit zijn auto - want je rijdt met je auto gewoon het kerkhof op - die vertelt dat zijn opa een van de steenhouwers was die deze graven versierd heeft. Hij is zichtbar trots op zijn opa, maar als ik hem vraag of hij ook steenhouwer is geworden kijkt hij bijna verongelijkt om me te melden dat hij musicus is geworden net als zijn vader; blijkbaar heeft de creatieve inslag van deze familie een andere uitingsvorm gevonden.Daarna rijden we op ons gemak naar Burlington/ Essex Junction om naar het concert van Brad Paisley te gaan. Onderweg zien we verschillende yard sales, een kleine voor een goed doel rondom een kerk in een klein dorp en een grotere meer commercieel gerichte op een veld buiten een stadje. Het is leuk er even overheen te lopen en te zien wat te koop wordt aangeboden, van mensen en geweren tot oude kleding en sieraden.
In Burlington aangekomen willen we eerst onze kaartjes voor het concert even ophalen. Dat kan alleen op het festival-terrein en dan zien we dat het een openluchtconcert zal worden. Dat kan nog spannend worden, want de weersverwachtingen geven regen op het eind van de dag.
We zien wel wat het wordt.Burlington blijkt een bruisende studentenstad met een leuk centrum en een uitgebreide jachthaven bij Lake Champlain. We slenteren door de winkelstraat met veel terrassen en bedenken dat deze stad er toch heel anders moet hebben uitgezien tijdens de zomervakantie toen alle studenten hier niet waren. Aan de oever van het meer drinken we een biertje voordat we ons gaan opmaken voor het concert.
Voordat we het concert bezoeken lopen we nog even over het festival-terrein waar ‘s avonds vooral kermis is met allerlei soorten van vertier. We zien een leeuwentemmer en een hypnotiseur die shows geven, we zien de bekende en minder bekende kermisattracties en natuurlijk een eindeloze rij met kramen die etenswaren aan de man brengen. Net voor half acht gaan we naar onze zitplaatsen in het stadion en zijn benieuwd naar de show die ons te wachten staat. Het wordt een optreden met twee voorprogramma’s van Jimmy Wayne en Dierks Bentley en een spetterende show van Brad Paisley zelf. Bij de eerste act lijkt de regen een spelbreker te worden, maar na wat lichte neerslag die ongeveer een kwartiertje duurt klaart het toch weer op, hoewel je dat moeilijk kunt zeggen als de avond valt. Gelukkig blijft het verder droog en het publiek trekt zich sowieso niks aan van een beetje regen. Iedereen is enthousiast en er wordt bij alle artiesten volop meegezongen. 
En als Brad Paisley optreedt is het publiek (wij dus ook) niet meer te houden en in een twee uur durende show vol swingende muziek en veel visueel spektakel worden we getrakteerd op alle hoogtepunten van nieuwe en oude cd-s. Om 11:15 PM verlaten we met suizende oortjes het muziekspektakel om in de auto op de radio de eerste lovende commentaren op het optreden te horen. Thuis drinken we nog een biertje om daarna moe maar tevreden ons bedje in te duiken. Het concert van Brad Paisley was een van de hoogtepunten deze reis. kijk hier om een indruk van Brad Paisley te krijgen.
Reageer hier
